Stel je voor, je hebt een winkel vol met snoep, maar niemand koopt je suikerzoete lekkernijen. Je inkomsten zijn zo plat als een dubbeltje, maar je hebt nog steeds veel kosten, zoals huur en elektriciteit, en die zijn even onvermijdelijk als een regenbui in Nederland. Je raakt dieper en dieper in de rode cijfers, totdat je schulden hoger zijn dan de Domtoren.
Dit noemen we faillissement. Faillissement is net als wanneer je een game speelt en je alle levens opgebruikt hebt – game over. Je kunt niet meer doorgaan zoals je deed. Een rechter bepaalt dan dat je officieel failliet bent. Het is alsof de scheidsrechter in een voetbalwedstrijd de rode kaart trekt, je bent uit het spel!
Dan komt er een curator in beeld, iemand die niet zo eng is als de naam doet vermoeden. Deze persoon gaat door al je spullen heen, van je snoep tot je paperclips, en verkoopt ze om de schulden af te betalen. Als alles is verkocht, maar je nog steeds schulden hebt, ben je officieel failliet verklaard en worden de resterende schulden meestal kwijtgescholden.
Faillissement is dus geen grap, maar je zie het als het bittere eind van het “Monopoly”-spel waarin je alles moet verkopen en uiteindelijk je laatste pion op het bord moet inleveren. Dus zorg ervoor dat je altijd voldoende inkomsten hebt, of je zou wel eens kunnen eindigen met niets meer dan een zakje drop!